Eerste serie Ariane 6-raketten besteld
7 mei 2019
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Ariane_6_mockup_from_Arianespace_%2837108591832%29.jpg/220px-Ariane_6_mockup_from_Arianespace_%2837108591832%29.jpg)
ArianeGroup, het consortium dat de Arianeraket bouwt, begint met de productie van de eerste veertien Ariane 6-raketten. Het Europese lanceerbedrijf ArianeSpace heeft daar opdracht toe gegeven. Sinds 2014 werd door het Europese Ruimtevaartagentschap ESA gewerkt aan een opvolger voor de Ariane 5. Naar verwachting worden deze raketten in de periode 2021 t/m 2023 gelanceerd.
Afgelopen jaar werden de nieuwe raketmotoren van de eerste en tweede rakettrap op een testterrein in de Duitse deelstaat Baden Würtemberg gestest. De aanhaakboosters, vastebrandstofmotoren waarvan er twee of vier stuks aan de raket zitten, werden tweemaal getest op een lanceerplatform in Frans Guyana waar normaliter Vega-raketten worden gelanceerd. Deze boosters van het type P120 vormen vanaf volgend jaar ook de eerste trap van de nieuwe Vega-C-raket.
De eerste testvlucht van de Ariane 6 zal volgens de planning in 2020 worden gelanceerd. De Ariane 6 komt in twee varianten. De “medium lift” Ariane 6.2 die lichter is dan de Ariane 5 en de “heavy lift” Ariane 6.4 die krachtiger is. Door toepassing van nieuwe technieken moet deze raket een stuk goedkoper zijn dan de Ariane 5. De Ariane 5 staat bekend als een zeer betrouwbare raket die zeer geschikt is voor het lanceren van zware communicatiesatellieten, maar de lanceringen zijn een stuk duurder dan bij marktleider SpaceX. ArianeSpace verloor dan ook in de afgelopen vijf jaar zijn positie als marktleider voor midden-tot-zware commerciële lanceringen aan dat Amerikaanse bedrijf.
Ook de Ariane 6 zal duurder zijn dan SpaceX-lanceringen. Met name door herbruikbaarheid van SpaceX-raketten zal concurreren op prijs een onbegonnen zaak zijn. Veel satelliet operators en ruimtevaartorganisaties gebruiken echter vaak twee of meer verschillende lanceerservices om een monopoly in die markt te voorkomen en alternatieve lanceermogelijkheden overeind te houden. Aangezien ook Blue Origin per 2021 een gedeeltelijk herbruikbare raket in de markt wil zetten is het zeer de vraag of de Ariane 6 raket nog wel een commercieel succes kan worden.
Daarom pitchte ArianeWorks, een samenwerkingsverband van ArianeGroup en de Franse ruimtevaartorganisatie CNES, in februari een conceptontwerp voor de gedeeltelijk herbruikbare raket Themis, die door een hoppertestprogramma met de hopperraket Calisto voorafgegaan wordt. Hoppertests zijn korte vluchten waarmee men leert een raket rechtstandig te landen. Dit is vergelijkbaar met wat SpaceX en Blue Origin deden met hun Grasshopper- en PM2-programma’s. Ook het Chinese start-up-bedrijf LinkSpace heeft momenteel een hopperprogramma (voor een lichter type draagraket). De Themis zal net als veel andere raketten die momenteel in ontwikkeling zijn op methaan werken. Ook moeten de productiekosten nog weer een stuk lager zijn dan bij de Ariane 6. Verder doet het ontwerp sterk aan de Falcon 9 van SpaceX denken. Herbruikbaarheid moet de Europese lanceertuigen weer concurrerend maken.
Ondertussen worden ook de laatste Ariane 5-raketten gebouwd. In 2023 moet de Ariane 5 buiten gebruik gesteld worden. Een van de laatste lanceringen zal die van de miljarden kostende James Webb-ruimtetelescoop zijn.
Bronnen[bewerken]
- Arianespace, "Persbericht: Ariane 6 series production begins with first batch of 14 launchers", 6 mei 2019
- ARS Technica, "Europe unveils design of reusable rocket that looks a lot like a Falcon 9", Eric Berger, 26 februari 2019
- Korte impressie van de Themis, "ArianeGroup and CNES activate ArianeWorks launcher innovation project", video op YouTube, 27 februari 2019